Geschiedenis kobudo:
Kobujutsu is afkomstig van de Ryu Kyu archipel. Een
eilandengroep ten zuiden van het grootste eiland van Japan, Honshu (waar ook de
stad Tokyo ligt). Het hoofdeiland is Okinawa. De eilandengroep is in het jaar 698
geannexeerd door Japan. Doordat de handelsrouten tussen China en Japan
langs de Ryk Kyu archipel voerden, kwamen er veel invloeden uit China die
uiteindelijk de basis vormden voor gewapende en ongewapende krijgskunst.
Hierbij was het Shaolin Kung Fu van grote invloed doordat hiermee de
krijgskunst als levenspad werd geïntroduceerd terwijl deze voorheen slechts als
overlevingsmiddel werd gezien.

Nadat
Japan in 1314 werd verdeeld in drie rijken (Chuzan, Nanzan en Hokusan) werd in
de jaren 1406 en 1477 door de toenmalige koningen van Chuzan (waarvan Okinawa
toen deel uitmaakte) uit angst voor opstanden een verbod op metalen wapens
uitgevaardigd. Omdat de bevolking slechts over gereedschappen beschikte, werden
deze in de loop der tijd als wapens aangewend. Hiervoor werd een groot aantal
verscheidene gereedschappen gebruikt, zelfs fluiten en tabakspijpen.
Op het
dragen van een wapen stond de doodstraf. Zelfs het dragen van een stok en het
hebben van eeltplekken die op wapentraining wezen, konden daarom
levensgevaarlijk zijn. Daarom werden veel van de technieken (net als bij
Capoeira) vermomd als dans. In 1669 werden zelfs de zwaardsmeden gesloten. Pas
in 1724 werd een openlijke vorm van beoefening van de krijgskunsten mogelijk.
Tussen de 18e en 20e eeuw zien we dan ook de opkomst van
vele budomeesters van wie de namen tot op de dag van vandaag te vinden zijn in
diverse Kobudo en Karate-kata.
Na de
Meji Restauratie (het openen van Japan door Commodore Perry) en de
introductie van vuurwapens leken de traditionele krijgskunsten uit te sterven.
Vanaf de 20e eeuw spanden hebben enkele meesters zich in om
Kobujutsu van de vergetelheid te redden. Toonaangevend hierin was Taira
Shinken, een leerling van Moden Yakibu, Kenwa Mabuni en Gichin Funakoshi.
Aan hem hebben wij het vastleggen en uitbreiden van het systeem van 42
kata’s verdeeld over 8 wapens te danken. De reeds door Moden Yakibu
opgerichte organisatie ‘Ryu kyu kobujutsu Kenkyukai’ werd door Taira Shinken
v.a. 1955 voortgezet als ‘Ryukyu Kobujutsu Hozon Shinko Kai’.
Taira
Shinkens hoogste leerling was Motokatsu Inoue wiens eerste leraar Seiko Fujita
was, de lijfwacht van zijn vader. Van Seiko Fujita leerde hij Koga-Ryu
Ninjutsu. Nadat hij van Yashuhiro Konishi Kendo en Karate leerde, ging hij in
de leer bij Taira Shinken. Via Kishomaru Ueshiba en Gozo Shioda kwam hij in
contact met Aikido. Tegenwoordig is zijn zoon Kisho Inoue.president van de
organisatie die inmiddels verspreid is over diverse landen waaronder
Zuid-Afrika, Zweden, Canada, België, Groot-Brittannië, Sri Lanka, Duitsland en
Nederland.
Kobudo
in Nederland
In Nederland werd het Okinawa kobujitsu
geïntroduceerd door Rob Zwartjes, die in 1974 rechtstreeks onder Inoue trainde.
Wim van der Leur (7e dan karate/6e dan Kobujitsu) volgde in zijn voetsporen en
is inmiddels Branch Chief van Nederland. In Nederland is in 1990 de S.O.K.N. (
Stichting Okinawa Kobujutsu Stichting) opgericht. Door het lidmaatschap hebben
de leden recht op deelname aan examens, trainingstages in binnen- en
buitenland, zomerkampen en ontvangen zij elke 3 maanden een informatieblad. Er
worden nationale- en internationale wedstrijden gehouden waarbij de nadruk ligt
op stijl. Het graduatiesysteem begint met 5e kyu en er is examenstof tot 5e
dan. Eens in de twee jaar komt Kisho Inoue naar Nederland voor het geven van
stages. Hiernaast worden er elke twee jaar kampioenschappen gehouden in Tokyo
waarbij tot op heden altijd een Nederlandse delegatie aanwezig is geweest. Er
zijn momenteel in Nederland zo’n 300 beoefenaars van Ryukyu Kobujutsu.
(www.sokn.nl)
Lees ook maar eens verder naar de engelstalige geschiedenis over Kobodu.Het is een intressant verslag .
|